τέσσερα χρόνια παράξενες μέρες

στις

Οι παράξενες μέρες συμπληρωσαν τέσσερα χρόνια από τότε που εκδόθηκαν τα πρώτα μας βιβλία, τον Μάιο του 2013! Τώρα οι τίτλοι μας έχουν γίνει 52!

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο που ανεβάσαμε για πρώτη φορά με αφορμή την κυκλοφορία των δύο πρώτων μας βιβλίων. Την Ελληνική Νομαρχία του Ανώνυμου Έλληνα και την Ανυπακοή του Πολίτη του Χένρι Ντέιβιντ Θόροου

                                Εκδόσεις για φίλους

Οι Παράξενες Μέρες ξεκίνησαν συμβολικά την εκδοτική τους πορεία με δύο εκδόσεις στη σειρά βιβλιοθήκη με την ένδειξη: βιβλία για φίλους.

                  ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΛΛΗΝΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ

Ελληνική Νομαρχία μικρότερο.jpgΤο πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Παράξενες Μέρες είναι η «Ελληνική Νομαρχία» του Ανώνυμου Έλληνα –ένα βιβλίο που θα μπορούσε να γραφτεί από κάθε Έλληνα που αγωνίζεται για την ελευθερία και την ανεξαρτησία και απευθύνεται σε κάθε Έλληνα. Είναι σίγουρα μελαγχολικό να διαπιστώνεις πόσο επίκαιρο είναι ακόμη αυτό το βιβλίο, ιδιαίτερα τώρα, την Άνοιξη του 2013 όταν οι έννοιες της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας, με την επιεικέστερη εκδοχή, περνούν πολύ δύσκολες μέρες σε αυτό τον τόπο. Όμως δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Θα πορευτούμε ανάμεσα στην οργή και τη θλίψη για να διασχίσουμε αυτές τις παράξενες μέρες και να ελπίζουμε σε καλύτερο μέλλον. Ίσως δεν είναι αργά, αρκεί να επωφεληθούμε επιτέλους από τα μαθήματα του παρελθόντος. Και τέτοιο μάθημα ελευθερίας, διαχρονικό, είναι αυτό το κείμενο του Ανώνυμου Έλληνα. Του Κάθε Έλληνα που αναρωτιέται γιατί φτάσαμε ως εδώ, ποιοι ευθύνονται και ποια πρέπει να είναι η στάση του καθένα μας. Όπως και η τήρηση του συντάγματος, κι αυτό το κείμενο και τα συμπεράσματά του επαφίενται στον πατριωτισμό, όχι τον άθλιο τον εθνικιστών και τον πολεμοκάπηλων, αλλά αυτών που απλά και μόνο αγαπούν αυτή την όμορφη και πάντα πληγωμένη χώρα.

Η «Ελληνική Νομαρχία» είναι ένα κείμενο που εκδόθηκε στην Ιταλία το 1806, είναι αφιερωμένο στον Ρήγα Φεραίο, και μιλάει για την πολυπόθητη -τότε και τώρα- ελευθερία. Αναφέρεται σε αυτούς που στηρίζουν την τυραννία και την ξενοδουλεία και απαριθμεί τους παράγοντες που προκάλεσαν την υποδούλωση των Ελλήνων και ακόμη περισσότερο τα αίτια που αυτή η δυστυχία παρέμεινε αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου.    Όπως τότε έτσι και σήμερα η ανεξαρτησία της χώρας και η ελευθερία των πολιτών υπέφεραν εξαιτίας της απληστίας και της ξενοδουλείας κάποιων. Τότε και σήμερα, οι πολλοί υπέφεραν για χάρη της ευημερίας και της απίστευτης χλιδής στη ζωή των λίγων. Τότε και σήμερα, ήταν ολοφάνερο ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι και η επιβολή της θέλησής τους βασιζόταν στους καταπιεστικούς μηχανισμούς που είχαν στη διάθεσή τους παράλληλα με την ανυπαρξία πραγματικής παιδείας στους κατοίκους αυτής της χώρας. Τότε πάντως ακολούθησε μια επανάσταση. Σήμερα μπορούμε άραγε να ελπίζουμε τουλάχιστον σε μια αντίδραση σ’ αυτούς που υποθηκεύουν το μέλλον μας;  Τα λόγια του Ανώνυμου Έλληνα -για την ταυτότητα του οποίου υπήρξαν πολλές εικασίες αλλά καμία βέβαιη απάντηση, είχαν απίστευτα μεγάλη διάδοση όλα τα επόμενα χρόνια και στη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης του 1821 αλλά και αργότερα. Από όλα αυτά που ειπώθηκαν και γράφτηκαν για την Ελληνική Νομαρχία αρκεί ίσως να μνημονεύσουμε μόνο τη φράση του Γιώργου Βαλέτα –ήταν άλλωστε ο άνθρωπος που ανέσυρε το βιβλίο αυτό από τη λήθη (ενώ θα έπρεπε να είναι το Διαχρονικό Αλφαβητάριο των παιδιών στην Ελλάδα) και επιμελήθηκε την έκδοσή του με εισαγωγή και σχόλια το 1949 και το 1957 –καθόλου συμπτωματικά σκοτεινούς και τότε καιρούς:  «Βιβλίο που έκλεισε μέσα του όλη την Ελλάδα».

 

**

 

   ΧΕΝΡΙ  ΝΤΕΙΒΙΝΤ  ΘΟΡΟΟΥ – Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ       

Από τον Χένρι Ντέιβιντ Θόροου  μέχρι τον Άαρον Σβαρτς

ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.jpg Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Χένρι Ντέιβιντ Θόροου (1817-1863)  ήταν μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ και οι ιδέες του  επέδρασαν καταλυτικά στη διαμόρφωση κινημάτων ανυπακοής και -ειρηνικής πάντα-  αντίστασης μέχρι και τις μέρες μας.  Γεννήθηκε στο Κόνκορντ της Μασαχουσέτης και φοίτησε στο Χάρβαρντ.  Το 1849 δημοσίευσε στο περιοδικό Aesthetic Papers το δοκίμιο «Ανυπακοή του Πολίτη. Έγραψε την «Ανυπακοή» με αφορμή τη σύλληψή του, το 1846 και την φυλάκισή του επειδή αρνήθηκε να πληρώσει τους φόρους που του ζητούσε το κράτος.

Η αιτία της δικής του ανυπακοής ήταν η αντίθεσή του στο θεσμό της δουλείας αλλά και στην εισβολή των ΗΠΑ στο Μεξικό εκείνη την χρονιά. Στην «Ανυπακοή του πολίτη», ο Θόροου εκφράζει το όραμά του για την ιδεατή μορφή μιας κοινωνίας που δεν θα καταπιέζει τους πολίτες με παράλογους νόμους και θεσμούς. Δεν ονειροπολεί όμως, ούτε απλώς θίγει τα κακώς κείμενα. Αφορμή της κριτικής του είναι δύο πολύ σημαντικά ζητήματα στα οποία αντιτίθεται με όλες του τις δυνάμεις. Η δουλειά, και ο επεκτατισμός των ΗΠΑ –όπως εκφράστηκε τη συγκεκριμένη εποχή με την εισβολή και στη συνέχεια τον πόλεμο στο Μεξικό.

Ο Θόροου εκφράζει την πίστη του στην ανάγκη να αντισταθεί ο συνειδητοποιημένος πολίτης σε μια παράλογη κυβέρνηση, και προτείνει στους πολίτες άρνηση υπακοής, άρνηση καταβολής των φόρων, άρνηση στράτευσης, άρνηση υποταγής γενικότερα στους θεσμούς που καταδυναστεύουν αντί να  ωφελούν τον πολίτη μιας κοινωνίας.   Από τα υπόλοιπα έργα του ξεχωρίζει το «Γουόλντεν – η ζωή στα δάση» (1854) ένα δοκίμιο με αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία με το θέλει να αποδείξει ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει μόνο με τα μέσα που ο ίδιος διαθέτει κοντά στη φύση. Ανάλογο είναι το περιεχόμενο των βιβλίων του «Μια εβδομάδα στα ποτάμια Κονκόρντ και Μεριμάκ», «Τα δάση του Μέιν»κ.α. Τα «Ημερολόγιά» του εκδόθηκαν μετά το θάνατό του.

Ο Θόροου λοιπόν τολμάει να προτείνει αυτό που μοιάζει εντελώς ουτοπικό για την εποχή του. Οι θέσεις του γίνονται αντικείμενο πολλών συζητήσεων και αποκτά πολλούς φανατικούς υποστηρικτές, όπως και εχθρούς, φυσικά. Η απόδειξη όμως ότι οι σκέψεις αυτές μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη θα έρθει στη διάρκεια του 20ου αιώνα μέσα από το αντιαποικιακό κίνημα αλλά και τον αγώνα ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις. Κι αυτές είναι μόνο οι προφανείς από τις επιδράσεις της πολιτικής φιλοσοφίας του Θόροου.  Αργά αλλά σταθερά οι ιδέες του βρήκαν το κατάλληλο έδαφος.  Βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση των ανθρώπων που αναζητούν έναν καλύτερο κόσμο, (για να το θέσουμε πολύ γενικά)  όταν βρήκαν έδαφος αναπτύχθηκαν, και έδωσαν καρπούς. Θα δώσουν ελπίζουμε πολύ περισσότερους στο μέλλον –κι ας έχει αυτό το μέλλον «πολλή ξηρασία»

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s